Tailor Fritz vs Alejandro Davidowitsh Fokina Prognoza 26 lipca 2025

Od końca 2022 roku Taylor Fritz nie wypada z czołowej czwórki najlepszych tenisistów, prezentując konsekwentnie wysoką formę. W światowej elicie (top 10) utrzymuje się już od 4 lat. Tylko w bieżącym sezonie może pochwalić się: półfinałem Wimbledonu, tytułami na trawie w Eastbourne i Stuttgarcie, półfinałami na twardej nawierzchni w Miami i Szanghaju oraz finałem US Open.

Amerykanin jest słusznie uważany za główną gwiazdę turnieju w Waszyngtonie, dzięki swojej znakomitej grze na szybkich nawierzchniach. Analizując jego wyniki w ciągu roku, widać, że tylko się poprawiają w miarę zbliżania się turniejów na rodzimych kortach. Obecny turniej rangi 500 rozpoczął od dwóch pewnych spotkań, żadnego z nich nie doprowadzając do trzech setów. Ćwierćfinały na twardej nawierzchni, gdzie Fritz ma 71% skuteczności (5 z 7), to dla niego daleko nie "sufit".

Taylor Fritz jest obecnie najjaśniejszym przedstawicielem amerykańskiej szkoły tenisa. Potężne serwisy z wysokim procentem trafień pierwszym podaniem (66%) pozwalają mu zdobywać wiele asów, średnio 10,5 w tym turnieju. Jego unikalna umiejętność łączenia uderzeń z forhendu i bekhendu pozwala unikać przedłużających się wymian, co może stanowić przewagę w nadchodzącym meczu.

Alejandro Davidovich Fokina, stały uczestnik top-30 w ostatnich latach, wspiął się na 26. pozycję po nieudanym sezonie 2023/24. Hiszpan rozpoczął ten rok jako 68. rakieta świata, ale stopniowo nabierał tempa. Jego szybki awans zapewniły takie wyniki, jak półfinały na trawie w Eastbourne i na kortach ziemnych w Monte Carlo, ćwierćfinał na ziemi w Barcelonie oraz finały na twardych kortach w Acapulco i Delray Beach.

Alejandro, którego najsilniejsze wyniki były dotąd na kortach ziemnych, w tym sezonie znacząco poprawił swoją grę na twardych nawierzchniach. Choć poziom challengerów nie był najwyższy, wśród pokonanych rywali znalazł się na przykład Taylor Fritz (2:0). Defensywny styl Davidocha Fokiny jest bardzo niewygodny dla ofensywnych zawodników, ale często nie wytrzymuje presji: przegrał 17 z 21 meczów na twardych kortach przeciwko rywalom z top-10.

Jednak w Waszyngtonie styl gry Hiszpana przynosi jak dotąd korzyści: 2 zwycięstwa bez straty seta. Pomimo różnicy w rankingu z przeciwnikami, Alejandro raczej przetrwał ich w wymianach, po prostu popełniając mniej niewymuszonych błędów. Taka pasywna gra znajduje potwierdzenie w statystykach: liczba winnerów ani razu podczas turnieju nie przekroczyła liczby błędów.